The Annual Video Relay Race



18 november 2017 – 21 januari 2018
(gesloten 25 december -1 januari)

Get set for the very first Annual Video Relay Race. From November 18th 2017 till January 21st 2018, a new video work is presented every two weeks. In this year’s edition, our focus lies on works that share an uncanny feeling that is beyond the ordinary. Each film carries an inexplicable sense of anxious and exciting uncertainty that draws you closer into its story. Along the line you will discover four artists that will be passing the baton during these two months.



Frederik Heyman until the 9th of December
Frederik Heyman (BE) uses photogrammetry to stage digital worlds out of relics of the past. Because one needs time to experience three dimensions, a 3D-scan is a bearer of duration. This duration gives Heyman’s work a narrative element which is often amplified by (mechanically induced) movement and timed text. For Heyman, the 3D-scan is not only a means to conserve the past, but also a means to recycle the present and an attempt to shape the future.


Felicity van Oort until the 24th of December
Second in line is Felicity van Oort who will present her graduation video work Either not dead or does not exist. For the this screening Van Oort’s multi screen video work is transformed into a super wide installment showing her breathtaking mini documentary about one of the many unregistrated persons that died during 9/11.


Kimmo Virtanen until the 21st of January
Thirty-Second Love Songs by Kimmo Virtanen (FI) will be the third artist to screen his work. As Maze de Boer states (as a jury member of the Overduin Award 2016): “Thirty-Second Love Songs is a surreal animated short film contemplating the earthly issues of a divided family. The story is seen from the perspective of outer space and narrated in second person using tree pruning instructions as a metaphor for constructive domestic peacekeeping”.

Alexandra Crouwers | Lost_Horizon .backup


16 september – 4 november 2017

Alexandra Crouwers (1974) werkt voornamelijk met digitale middelen. In haar virtuele atelier combineert zij 3D software met beeldbewerking, fotografie en film. Crouwers’ video-installaties, animaties en werken op papier bestaan uit een bevreemdend mengsel van archaïsch beeldgebruik en digitale mystiek.

Crouwers studeerde aan het AKV St. Joost (Den Bosch) en het Sandberg Instituut (Amsterdam). Ze volgde filmstudies en visuele cultuur aan de Universiteit Antwerpen. Haar column over ‘art speak’ (het kunstjargon) verschijnt maandelijks in het Belgische kunstmagazine H ART.

Crouwers stelde onder andere tentoon in het S.M.A.K. (Gent, B), De Brakke Grond (Amsterdam), Le Fresnoy Studio National des Arts Contemporains (Tourcoing, FR), ISIS Arts (Newcastle, UK) en De Buren (Brussel).

Alexandra Crouwers (1974) works mainly with digital means. In her virtual studio she combines 3D software with computer imaging, photography, and cinema. Crouwers’ video installations, animations, and works on paper consist out of a surreal mixture between an archaic use of images and digital mysticism.

Crouwers studied at AKV St. Joost (Den Bosch) and the Sandberg Institute (Amsterdam). She followed filmstudies and visual culture classes at the University of Antwerp. Her column on ‘art speak’ is published monthly in Belgian art magazine H ART.

Crouwers exhibited at S.M.A.K. (Ghent, B), De Brakke Grond (Amsterdam), Le Fresnoy Studio National des Arts Contemporains (Tourcoing, FR), ISIS Arts (Newcastle, UK), and De Buren (Brussel).







Pliable | Groepstentoonstelling | Maarten Broekhuizen, Indre Urbonaite, Liv Ylva en Tommy Smits



16 september – 4 november 2017

In deze groepstentoonstelling, die is samengesteld door George Knegtel, tonen vier recente alumni het werk waarmee zij afstudeerden aan de Koninklijke Academie voor de Beeldende Kunsten in Den Haag. Het werk van deze vier fotografen wordt beheerst door sculpturale vormen. Plooien, rimpels, vouwen en glooiingen bepalen het beeld dat in zijn reliëf bijna abstract is. De tactiele overeenkomst is het resultaat van individuele onderzoeken die in thematiek sterk uiteenlopen.

In The Post Topographic toont Maarten Broekhuizen (1989, NL) de kijker computer gegenereerde landschappen. Digitale scans van data van de US Geological Survey vertalen zich in robuuste zwart-witte rotsformaties waarmee hij de perceptie van onze realiteit bevraagt.

Indre Urbonaite (1986, LT) gebruikt in State of Shame gepubliceerde foto’s waarmee het recht op privacy is geschonden. Centraal staan verdachten tijdens hun hoorzitting die al als dader gedoodverfd zijn nog voordat hun schuld is bewezen. De beelden bevragen de houding van de fotograaf, de toeschouwer en de verdachte.

In They Collect neemt Liv Ylva (1992, NL) de kleren van haar ouders als uitgangspunt. 21 pakken, 18 jurken, 27 rokken, 42 sjaals en 28 broeken. Al meer dan dertig jaar zijn ze bewaard gebleven als objecten van tijdloze waarde. Met deze serie transformeert Ylva haar relikwieën in voluptueuze sculpturen.

Tommy Smits (1991, NL) speelt in zijn werk The Great Backyard met alternatieve en eigenzinnige presentatievormen van fotografie. Gevonden foto’s over onderwerpen als labradors, grasmaaiers en vliegtuigen zijn samengesmolten in driedimensionale werken. Het resultaat zijn hybride werken waarin de foto niet langer de hoofdzaak is.