Hoofd > Kunstenaars > Marleen Sleeuwits

Marleen Sleeuwits in Diepenheim


Tot en met 17 juni is een deel van de installatie die Marleen Sleeuwits aan het begin van dit jaar bij LhGWR presenteerde bij Kunstvereniging Diepenheim te zien. Alexandra Landré cureerde de groepstentoonstelling ‘Anatomy of the Digital’, die zich concentreert op de weerbarstige relatie tussen digitale media en het dagelijks leven.

Digitale media zijn een hoeksteen geworden van onze alledaagse omgeving en ons handelen. Gebaseerd op onzichtbare software en algoritmen lijken ze te bestaan buiten onze lichamelijke waarneming. Paradoxaal is, dat ondanks het abstracte of vluchtige karakter, digitale media wel een duidelijke eigen beeldtaal en tastbare producten genereren. Deze vormen als het ware een tactiel residu – fysieke sporen en fragmenten van een andere, abstracte dimensie. In diverse artistieke praktijken leiden dergelijke sporen tot nieuw materiaal, waarin de tegenstrijdigheid van onze menselijke anatomie en ons digitale bestaan in kaart wordt gebracht.
‘Anatomy of the Digital’ laat een aantal van deze zeer uiteenlopende artistieke posities zien, die zowel elementen uit het digitale ontlenen, als zich verhouden tot de discipline van ruimtelijk werk in al zijn facetten.


Marleen Sleeuwits | NOT the Actual Site


tot 24 februari 2018

Met veel plezier en genoegen nodigen wij u uit een bezoek te brengen aan de tentoonstelling NOT the Actual Site van Marleen Sleeuwits (NL, 1980). Een nieuwe ruimtevullende en site-specific installatie waarin fotografische en sculpturale werken samen komen.

Marleen Sleeuwits staat bekend om haar fotowerken van geconstrueerde ruimtes die herkenbaar zijn aan hun tijd- en plaatsloosheid. Door alle bewerkingen die zij aan de ruimtes toebrengt, leidt ze de toeschouwer naar een meer spirituele of psychische beleving van een ruimte. Nieuwe transformaties van één en dezelfde ruimte zorgen voor verschillende perspectieven en belevingen van die ruimte en leggen het potentieel ervan bloot.
In de afgelopen jaren heeft Marleen het gebruik van haar camera steeds vaker achterwege gelaten. De deformaties en reconstructies zijn verder ontwikkeld tot sculpturale werken met een eigen zeggingskracht. De ruimte en met name de huid van een ruimte blijft het uitgangspunt van de werken, maar wordt steeds verder gefragmenteerd. Door de onderdelen vervolgens weer gezamenlijk te presenteren ontstaat er een nieuwe gelaagde installatie. In die installatie worden originelen, bewerkingen, reconstructies en nieuwe fotografische interpretaties samengebracht tot een nieuw geheel.

Marleen Sleeuwits studeerde af aan de de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst in Den Haag en vervolgde haar studie aan de Masteropleiding Fotografie van AKV|St.Joost in Breda, die zij in 2005 afrondde. Op haar c.v. staan eervolle vermeldingen zoals Foam Talent, de longlist van de Prix de Rome, special mention bij Photo Levallois en finalist bij het Hyères Festival International de Mode et de Photographie. Haar werk werd in Nederland tentoongesteld op plekken als Het Nederlands Fotomuseum (Rotterdam), Museum De Fundatie (Zwolle), Museum Het Valkhof (Nijmegen), W139 (Amsterdam) en Nest (Den Haag). Internationaal werd haar werk gepresenteerd in steden als Jeonju, Los Angeles, Denver, Belo Horizonte, Brno en Berlijn. Haar werk is opgenomen in aansprekende collecties zoals Collectie De Groen, Museum Boijmans van Beuningen, KPMG, Akzo Nobel, Ministerie van Buitenlandse Zaken en uiteenlopende privécollecties.

With great pleasure we invite you to visit the exhibition NOT the Actual Site by Marleen Sleeuwits (NL, 1980). A new site-specific installation in which photographic and sculptural works come together.

Marleen Sleeuwits is known for her photo works of constructed spaces that are recognizable by their time and placelessness. Through all the physical reconstructions and alterations of the skin of the rooms she leads the spectator to a more spiritual or psychic perception of space. Numerous transformations of one and the same space provide different perspectives and experiences of space and expose its true potential.
In recent years Marleen started to leave behind the use of her camera . The deformations and reconstructions have been further developed into sculptural works with their own power of expression. The space and, in particular, the skin of a space remains the starting point of the works, but is increasingly fragmented. By presenting the components together again a new layered installation is constructed. In the installation, originals, edits, reconstructions and new photographic interpretations are brought together into a new whole.

Marleen Sleeuwits graduated from the Royal Academy of Fine Arts in The Hague and continued her studies at the Masters Photography of AKV | St.Joost in Breda, which she completed in 2005. Her resumé contains honorable mentions such as Foam Talent, the longlist of the Prix de Rome, special mention at Photo Levallois and finalist at the Hyères Festival International de Mode et de Photographie. Her work has been exhibited in the Netherlands in places like The Dutch Photo Museum (Rotterdam), Museum De Fundatie (Zwolle), Museum Het Valkhof (Nijmegen), W139 (Amsterdam) and Nest (The Hague). Internationally, her work has been presented in cities like Jeonju, Los Angeles, Denver, Belo Horizonte, Brno and Berlin. Her work is included in collections such as Collection De Groen, Museum Boijmans van Beuningen, KPMG, Akzo Nobel, Ministry of Foreign Affairs and various private collections.

Meer over de tentoonstelling

impressie tentoonstelling









enkele werken in tentoonstelling

© Marleen Sleeuwits | Interior no.49

© Marleen Sleeuwits | Interior no.51

in de publiciteit

Marleen Sleeuwits op Paris Photo

interior no. 39 ,2013, 130 x 220 cm , ultrachromeprint on aluminium with frame

interior no. 39 ,2013, 130 x 220 cm , ultrachromeprint on aluminium with frame

Van 12 tot 15 november zal de Berlijnse galerie Feldbush Wiesner werk van Marleen Sleeuwits presenteren op Paris Photo.

Eiskalt verzaubert. Im Reich der Schneekönigin.

interior no.25

Interior 25 van Marleen Sleeuwits is te zien in Schloss Neuenburg in de tentoonstelling Eiskalt verzaubert. Im Reich der Schneekönigin.. Voor de Duits sprekende lezer, een korte toelichting;

Illustrationen – Zeitgenössische Kunst – Mitmach-Stationen
„Die Schneekönigin“ gehört zu den berühmtesten Märchen der Romantik und hat bis heute seinen Zauber nicht verloren. Der dänische Dichter Hans Christian Andersen (1805-1875) erzählt darin die Geschichte zweier Kinder, die durch die Macht des Bösen jäh voneinander getrennt werden. Die schöne, aber gefühllose Schneekönigin entführt Kai, Gerdas Freund, in ihren kalten und menschenleeren Kristallpalast. Seit Kai von teuflischen Glassplittern getroffen wurde, hat sich sein Herz in Eis verwandelt. Gerda begibt sich auf die Suche nach Kai und als sie ihn findet, bringen ihre Tränen das Eis zum Schmelzen. Der unbeirrbare Glaube an Liebe, Freundschaft und Freiheit haben am Ende das Böse besiegt.
Zeitgenössische Arbeiten international renommierter Künstler und historische Buchillustrationen beleuchten das Märchen aus unterschiedlichen Blickwinkeln. Interaktive Lernstationen für Kinder und ein umfangreiches Rahmenprogramm ergänzen die Ausstellung.

Ausstellungsdauer: 11.10.2015 -06.01.2016
Ausstellungseröffnung: So, 11.10.2015 , 11:00 Uhr

Gevaar & Schoonheid

interior no.31

Van 5 september 2015 tot en met 3 januari 2016 organiseren Museum de Fundatie in Zwolle en Rijksmuseum Twenthe in Enschede in samenwerking met Tate Britain de tentoonstelling ‘Gevaar & Schoonheid – Turner en de traditie van het sublieme’. Turner is voor Groot-Brittannië wat Rembrandt is voor Nederland. Zijn werk is alleen bij hoge uitzondering in ons land te zien. De dubbeltentoonstelling in Enschede en Zwolle presenteert ruim 50 schilderijen en aquarellen van Turner in de context van de Europese kunstgeschiedenis, van de late middeleeuwen tot nu, met werk van Aelbert Cuyp, Claude Lorrain, Gustave Courbet, Claude Monet, Ernst Ludwig Kirchner, Armando, Gerhard Richter en vele anderen.

Subliem
De invloed van Joseph Mallord William Turner (1775-1851), zoals hij voluit heette, reikt tot ver buiten zijn eigen land en tijd. Hij belichaamt het sublieme landschap, dat een revolutionaire visie op de natuur verbeeldde, waarin gevaar en schoonheid elkaar niet uitsluiten maar juist verstrengeld zijn. In ‘A Philosophical Enquiry into our Ideas of the Sublime and the Beautiful’ uit 1757 omschreef de filosoof Edmund Burke de ervaring van het sublieme als de sterkste emotie die een mens kan ondergaan. Voor schilders betekende dit een ommekeer van beredeneerde en beheerste schoonheid naar verbijstering, een beleving zo intens dat zij niet meer te bevatten is. Turner, die zichzelf ooit liet vastbinden aan de mast van een schip in zwaar weer, bracht die overweldigende sensatie van de natuur het meest pregnant in beeld. Hij schilderde het verlammende geraas van een storm op zee, de adembenemende diepte van een ravijn en het verblindende licht van een vuurspuwende vulkaan.

Traditie
De verbeelding van de natuur als oerkracht was op zich niet nieuw en kent zelfs een lange traditie in de Europese schilderkunst. Turner was zich daarvan zeer bewust. Hij zag zichzelf als opvolger van 17de-eeuwse ‘stormschilders’ als de Van de Velde’s en Ludolf Bakhuizen. In de traditie van het idyllische landschap, dat bij Turner evolueerde tot ongrijpbare, haast abstracte visioenen van licht en kleur, zag hij zich als erfgenaam van grootheden als Claude Lorrain en Aelbert Cuyp. Op de exposities in Rijkmuseum Twenthe en Museum de Fundatie laat het werk van deze en andere voorgangers enerzijds zien hoezeer Turner aan de traditie schatplichtig was en anderzijds dat hij die volledig naar zijn hand zette. Het meest vrij voelde hij zich in zijn aquarellen en tekeningen, zoals op de tentoonstelling valt af te leiden uit de schetsboeken die Turner tijdens zes reizen door Nederland voltekende. Deze tekeningen uit de collectie van Tate Britain waren nooit eerder te zien in het land waar ze ontstonden.

Wegbereider
Er zijn maar weinig schilders die de kunstgeschiedenis zo hebben beïnvloed als William Turner. Ook dat wordt duidelijk in Enschede en Zwolle. Het Franse impressionisme van Claude Monet of het Nederlandse luminisme van Jan Toorop en Jan Sluijters, die de pure sensatie van licht probeerden vast te leggen met verf, is zonder Turner ondenkbaar. Giacomo Balla, die de dynamiek van het moderne leven tot onderwerp van zijn kunst maakte, heeft in Turner eveneens een wegbereider gehad. Hetzelfde geldt voor iemand als Richard Long, die het fysiek beleven van een landschap tot kunst maakte, of Piero Manzoni, die oneindigheid uitbeeldde met volledig witte schilderijen. Kunstenaars die vandaag de dag bewust aansluiten bij de lijn die door Turner werd uitgezet, zijn Raquel Maulwurf en Eyal Gever.

De elementen
‘Gevaar & Schoonheid – Turner en de traditie van het sublieme’ is een tweeluik, gepresenteerd op twee locaties. De werken zijn paarsgewijs verdeeld naar de vier elementen, die Turner met zijn werk expliciet bestudeerde, soms afzonderlijk en soms in hun interacties. De kunstwerken rond de elementen water en vuur zijn te zien in Museum de Fundatie, die rond aarde en lucht in Rijksmuseum Twenthe. Daarmee staat in Zwolle het zeegezicht centraal, terwijl in Enschede de nadruk ligt op het landschap. In totaal bestaat de dubbeltentoonstelling uit meer dan 130 kunstwerken, zowel schilderijen, aquarellen en tekeningen als beeldhouwwerken, foto’s en licht- en video-installaties.