Milou Abel | Christian, Eelke, Amelie, Marleen, Willy, Jozef, Misty, Thomas, Thijmen en Els.


15 september – 27 oktober 2018
In het werk van Milou Abel is de openheid van de personen die ze portretteert opvallend. Haar werken zijn intiem en dragen de hechte relatie tussen de geportretteerde en de maker op een directe en tegelijkertijd ook zachtmoedige manier uit. Dat Abel tijd investeert in haar werk blijkt uit het feit dat ze uitzonderlijk dicht bij haar onderwerp mag komen, dat ze hun kwetsbaarheid mag vastleggen en door de kwetsbaarheid heen de schoonheid weet te benoemen.
Waar bij de één de term paradijsvogel, en bij de ander misschien de term getormenteerd brein te binnen schiet, kun je al snel concluderen dat Abel zoekt naar gelijkwaardigheid binnen het afwijkende en dat ze daar op een bijzondere manier in slaagt.
Zonder foefjes of andere poespas dringt ze door tot de kern van de ander.
Haar onderzoek naar empathie en naar menselijke relaties – om te begrijpen wat je in een ander beroert – mondt uit in fotografische portretten, videowerken en installaties, en staat in directe verbinding met haar werk als verzorger. Ze beschrijft het verzorgen als als een interessante en zeer fragiele handeling. Dat wordt gereflecteerd in de manier waarop ze met haar presentaties omgaat.
Bij LhGWR wordt geen vastomlijnd project getoond, maar een nieuw verhaal, dat samen is gesteld uit het steeds verder uitdijende beeldarchief dat Abel opbouwt.

, ,